Posts

Posts uit september, 2024 tonen

Diamm rek

Afbeelding
Sala Maleikoum… Wanneer je iemand ontmoet, wanneer je ergens binnenkomt of instapt, wanneer je iemand passeert die je kent, begroet je deze mens(en) met een vredeswens die nagenoeg automatisch beantwoord wordt met een vredeswens: Maleikoum Salam. Begroetingen vormen een groot deel van de dagelijkse conversaties. Het spel van vraag en antwoord ligt min of meer vast en bestaat uit een grote variatie op de vraag hoe gaat het? Aan de oppervlakte lijkt deze begroeting oppervlakkig, omdat het antwoord voorspelbaar is, maar de kracht van deze begroetingen is voelbaar.   Nanga def?  - Mangi fi rek.  =  Hoe gaat het?  - Ik ben hier. Naka souba ci? - Souba ci mungi nekh. =  Hoe is de ochtend? - De ochtend is heerlijk. Naka sa liguey? - Mangi ci kouwam. = Hoe gaat het met het werk? - Ik zit er bovenop. Ana sa yaay? - Mungi fa. = Waar is je moeder? - Zij is daar. Ana wa keurgui? - Nunga fa. = Hoe gaat het met de familie? - Wij zijn daar. Naka sa yara...

Een nieuw begin...

Afbeelding
Na onze eerste maand in Gambia zet ik me aan het schrijven al weet ik niet goed waar te beginnen. Ik lig op bed in de kamer van Pa’s zus, Fatou, waar onze spullen nog steeds in valiezen gepakt liggen tussen al haar spullen. De schaamte die ik voel over het bezetten van haar kamer wordt telkens weggewuifd met het feit dat het haar kamer niet is, want dat ze eigenlijk bij de familie van haar echtgenoot zou moeten intrekken, en met de evidentie dat het hun verantwoordelijkheid is om ons alle mogelijke comfort te bieden.  Ebou, de man des huizes en de jongste broer van Pa, zorgt hier toegewijd voor het gezin waar Musa en ik ontegensprekelijk deel van uitmaken: Ebou, zijn vrouw Fatima, hun driejarige energieke zoontje Habib, Fatou en Musu, een 20-jarige studente landbouwkunde die veel helpt in het huishouden tot ook zij zal trouwen en het huis uit zal trekken en Lady, de waakhond.  Mijn ongemak komt natuurlijk ook voort uit de behoefte aan een eigen ruimte voor onze kleren en de sp...